Nike Hilversum City Run 2007

Zondag 1 april was het zover, de Nike Hilversum City Run. Met stralend weer ging ik op de fiets naar Hilversum. Ik was daar nog net op tijd om de toppers te zien lopen, slanke Kenianen die de 10 km binnen het half uur liepen. Echt een mooi gezicht om die binnen te zien komen met snelheden van rond de 20 km/h!

Ik zou samen met mijn zus aan de 10km prestatieloop deel nemen, vertrek om 13:40, 10 minuten na de start van de business run. Ik had er zin in. Het weer was goed en ik voelde me lekker. Het was moeilijk om mijn zus te vinden tussen de (duizenden) medelopers. Maar op het moment dat ik het zoeken opgaf stond ik nog geen 10 meter bij haar vandaan.

De start was wat minder, tot de startmatten kwam je niet aan hardlopen toe en helaas kon ik de eerste 2 km ook niet echt in mijn ritme komen. Passeren was vrijwel onmogelijk en het ging veel te langzaam voor mijn streefsnelheid. Na ca 2 km begon het beter te gaan. Inhalen kon over de stoep, er was hier minder publiek.

Achteraf was het misschien beter zo. De eerste 2 km bleken een verborgen stijging van maar liefst 17 meter te hebben. Zo'n stijging moet je niet full-speed nemen, dan heb je te weinig over voor de volgende 8 km. Zie het hoogteprofiel:
Bij km 3.5 weer dezelfde stijging maar nu over een afstand van 500 meter! De tijd die je verliest bij het klimmen zou je in moeten halen bij het dalen.

In een eerdere post stelde ik dat 50 minuten er zeker in moesten zitten. Niet dus. Ik eindigde in ruim 52 minuten. Enerzijds door de trage start, maar zeker ook door de onverwachte stijgingen in het parcours. Al met al wel tevreden, mijn positie in het deelnemersveld:plaats 391 van de 946 mannelijke deelnemers. op het totale veld (mannen en vrouwen) werd ik 452 van de 1325.

Mijn zus liep na haar eerste (langzame) rondje per ongeluk over de finishmat heen. Gevolg: Ze staat nu te boek als een 5km loper met een tijd van 29:52 minuten. Maar, wel op plaats 74 van de 319. (Vrouwen 5km) Haar tweede rondje was veel sneller, maar is dus niet geregistreerd!

Startnummer 3524

Vandaag ontving ik (mooi op tijd) mijn start nummer voor de Hilversum Cityrun. Ik heb nummer 3524. In de enveloppe zat ook de championchip en nog wat informatie.

Ik had ook het Nikeshirt besteld, want voor 9 euro is dat weer een mooie aanvulling op mijn hardloop garderobe..... Het Nikeshirt kan ik op zaterdag of zondag in Hilvertshof afhalen.

Het trainen voor deze run (ik loop de 10km) gaat lekker. Op de BAV Wintercup liep ik met veel moeite en hoge hartslag op 5 minuten per km (12 km/h). Tijdens mijn trainingen op dit moment loop ik regelmatig op deze snelheid, maar met aanmerkelijk minder inspanning. Ik ben benieuwd wat mijn eindtijd wordt, maar 50 minuten moet er dus zeker inzitten. Ik durf me niet te wagen aan een voorspelling van mijn eindtijd. (Kan het niet tegenvallen ook)

De BAV liep ik op oneffen bosgrond, waar je elke stap moet opletten. Ook zijn er bij de BAV veel hoogteverschillen. In Hilversum loop ik over verharde wegen, een aanslag op de spieren en pezen, maar het loopt veel makkelijker...

Wie zal het zeggen? Op 1 april (geen grap) zullen we het weten.

Hoe langer, hoe verder

In de loop van de tijd wordt je conditie steeds beter, en de belastbaarheid van de gewrichten steeds hoger. Daarmee neemt ook de behoefte toe om de rondjes groter te maken. Zo werd het rondje in Huizen na verloop van tijd een rondje om Huizen.

Afgelopen zondag wilde ik eens iets anders! Mijn lange duurlopen beslaan inmiddels zo'n 16km, en ik besloot eens een heel ander rondje te gaan. Ik liep over de Gooiergracht (Welke bij ons op de ringweg begint) helemaal af naar het zuiden. Eerst over een zandpad, later in laren nog steeds op de Gooiergracht langs de buitenkant van Laren. Toen, nog steeds rechtdoor het bos in, langs de witte bergen (de echte, niet het motel) naar het viaduct. Ik was van plan om door te gaan tot 't Bluk, maar ik was bang dat dat net iets te ver zou zijn! Dus ging ik hier rechts af langs de A1, helemaal tot het ziekenhuis, en toen over de tafelbergse heide terug naar huis.

Sinds een paar maanden heb ik een wandel-GPS welke ik in mijn heuptasje meenam. Later kan ik dan mijn route op de kaart zien:(Klik voor een grote weergave)
Nu pas viel het mij op hoe klein Laren en Blaricum zijn. Mijn eerdere rondjes om Huizen besloegen ook zo'n 16 km, maar dit rondje van 16km voert geheel om de bebouwing van Laren én die van Blaricum heen.

Het lopen van zo'n afstand geeft een ongekende vrijheid. Je loopt, loopt en loopt, als maar verder. Afstanden vervagen, en je verbaast je er over waar je allemaal in zo'n relatief korte tijd kunt komen....

Derde BAV Wintercup onder de 50 minuten

Afgelopen week zag ik de derde BAV Wintercup met zorg tegemoet. In de week voor 14 januari stormde en regende met bakken uit de lucht! Maar toen, afgelopen zondag 14 jan: Stralend weer tijdens de BAV...

En ik mag erg tevreden zijn. De trend is geheel doorgezet. Tijdens BAV 1 en 2 liep ik respectievelijk 11.4 en 11.7 km/h, en nu tijdens de derde Wintercup mijn streven gehaald, 12 km/h met een tijd van 49:26.

Ik had de laatste weken goed getraind, vooral goed gelet op de houding. Langzaam maar zeker begint die houding er in te slijten, waardoor ik er niet voortdurend aan hoef te denken. Maar ik ben er nog lang niet. De benen moeten hoger, en meer naar voren zwaaien.

De loop ging ook makkelijker dan de vorige keer. Met name de laatste ronde was vorige maand veel zwaarder dan gisteren.

Met deze laatste Wintercup heb ik ook voor het eerst alle drie de wintercups gelopen, en zal ik ook in de einduitslag worden opgenomen. Op dit moment weet ik dat nog niet, het duurt altijd even voordat alle uitslagen op de site van de BAV staan...

De BAV Wintercup laat mijn hart sneller kloppen! En dat heeft meer met werken te maken dan met liefde. Hoewel, deze laatste BAV Wintercup heeft mijn hart minder snel geklopt:

Mijn hartslag tijdens de BAV-2 staat hier groen, de hartslag tijdens BAV-3 in blauw. (Klik voor een grotere weergave op de grafiek.) Duidelijk is te zien dat mijn hartslag lager blijft, terwijl ik harder loop. Ik vermoed dat dat te maken heeft met enerzijds een betere conditie (ik heb afgelopen maand goed getraind) en anderzijds met efficiënter lopen, een betere loopstijl dus. De grafiek laat ook zien dat het makkelijker ging, zat ik bij de Wintercup 2 nog goed in het rood, tijdens Wintercup 3 bleef ik daar netjes onder!

Aan de andere kant had ik me dus iets meer kunnen geven, een beetje rood is niet erg. Maar, dat bewaar ik voor de volgende keer!