Startnummer 3524

Vandaag ontving ik (mooi op tijd) mijn start nummer voor de Hilversum Cityrun. Ik heb nummer 3524. In de enveloppe zat ook de championchip en nog wat informatie.

Ik had ook het Nikeshirt besteld, want voor 9 euro is dat weer een mooie aanvulling op mijn hardloop garderobe..... Het Nikeshirt kan ik op zaterdag of zondag in Hilvertshof afhalen.

Het trainen voor deze run (ik loop de 10km) gaat lekker. Op de BAV Wintercup liep ik met veel moeite en hoge hartslag op 5 minuten per km (12 km/h). Tijdens mijn trainingen op dit moment loop ik regelmatig op deze snelheid, maar met aanmerkelijk minder inspanning. Ik ben benieuwd wat mijn eindtijd wordt, maar 50 minuten moet er dus zeker inzitten. Ik durf me niet te wagen aan een voorspelling van mijn eindtijd. (Kan het niet tegenvallen ook)

De BAV liep ik op oneffen bosgrond, waar je elke stap moet opletten. Ook zijn er bij de BAV veel hoogteverschillen. In Hilversum loop ik over verharde wegen, een aanslag op de spieren en pezen, maar het loopt veel makkelijker...

Wie zal het zeggen? Op 1 april (geen grap) zullen we het weten.

Hoe langer, hoe verder

In de loop van de tijd wordt je conditie steeds beter, en de belastbaarheid van de gewrichten steeds hoger. Daarmee neemt ook de behoefte toe om de rondjes groter te maken. Zo werd het rondje in Huizen na verloop van tijd een rondje om Huizen.

Afgelopen zondag wilde ik eens iets anders! Mijn lange duurlopen beslaan inmiddels zo'n 16km, en ik besloot eens een heel ander rondje te gaan. Ik liep over de Gooiergracht (Welke bij ons op de ringweg begint) helemaal af naar het zuiden. Eerst over een zandpad, later in laren nog steeds op de Gooiergracht langs de buitenkant van Laren. Toen, nog steeds rechtdoor het bos in, langs de witte bergen (de echte, niet het motel) naar het viaduct. Ik was van plan om door te gaan tot 't Bluk, maar ik was bang dat dat net iets te ver zou zijn! Dus ging ik hier rechts af langs de A1, helemaal tot het ziekenhuis, en toen over de tafelbergse heide terug naar huis.

Sinds een paar maanden heb ik een wandel-GPS welke ik in mijn heuptasje meenam. Later kan ik dan mijn route op de kaart zien:(Klik voor een grote weergave)
Nu pas viel het mij op hoe klein Laren en Blaricum zijn. Mijn eerdere rondjes om Huizen besloegen ook zo'n 16 km, maar dit rondje van 16km voert geheel om de bebouwing van Laren én die van Blaricum heen.

Het lopen van zo'n afstand geeft een ongekende vrijheid. Je loopt, loopt en loopt, als maar verder. Afstanden vervagen, en je verbaast je er over waar je allemaal in zo'n relatief korte tijd kunt komen....

Derde BAV Wintercup onder de 50 minuten

Afgelopen week zag ik de derde BAV Wintercup met zorg tegemoet. In de week voor 14 januari stormde en regende met bakken uit de lucht! Maar toen, afgelopen zondag 14 jan: Stralend weer tijdens de BAV...

En ik mag erg tevreden zijn. De trend is geheel doorgezet. Tijdens BAV 1 en 2 liep ik respectievelijk 11.4 en 11.7 km/h, en nu tijdens de derde Wintercup mijn streven gehaald, 12 km/h met een tijd van 49:26.

Ik had de laatste weken goed getraind, vooral goed gelet op de houding. Langzaam maar zeker begint die houding er in te slijten, waardoor ik er niet voortdurend aan hoef te denken. Maar ik ben er nog lang niet. De benen moeten hoger, en meer naar voren zwaaien.

De loop ging ook makkelijker dan de vorige keer. Met name de laatste ronde was vorige maand veel zwaarder dan gisteren.

Met deze laatste Wintercup heb ik ook voor het eerst alle drie de wintercups gelopen, en zal ik ook in de einduitslag worden opgenomen. Op dit moment weet ik dat nog niet, het duurt altijd even voordat alle uitslagen op de site van de BAV staan...

De BAV Wintercup laat mijn hart sneller kloppen! En dat heeft meer met werken te maken dan met liefde. Hoewel, deze laatste BAV Wintercup heeft mijn hart minder snel geklopt:

Mijn hartslag tijdens de BAV-2 staat hier groen, de hartslag tijdens BAV-3 in blauw. (Klik voor een grotere weergave op de grafiek.) Duidelijk is te zien dat mijn hartslag lager blijft, terwijl ik harder loop. Ik vermoed dat dat te maken heeft met enerzijds een betere conditie (ik heb afgelopen maand goed getraind) en anderzijds met efficiënter lopen, een betere loopstijl dus. De grafiek laat ook zien dat het makkelijker ging, zat ik bij de Wintercup 2 nog goed in het rood, tijdens Wintercup 3 bleef ik daar netjes onder!

Aan de andere kant had ik me dus iets meer kunnen geven, een beetje rood is niet erg. Maar, dat bewaar ik voor de volgende keer!

Tweede BAV wintercup geeft een nieuw PR

Zondag 10 december had ik tot in de ochtend niet het idee dat ik een goede tijd zou lopen. Ik was de afgelopen tijd drukker dan normaal en had minder getraind. Zaterdag was ik de hele dag op een beurs en ik heb ook ongewoon gegeten. Ik ging slapen met een "blok" in mijn maag...

Maar, vlak voor de wedstrijd (thuis op de bank) merkte ik dat ik me toch wel fit voelde, mijn rust hartslag bleek slechts 44 te zijn! Mijn beste rust hartslag tot nu toe was 46, vlak voor de DtD loop. Daar dit getal een goede maat is voor de algehele conditie ging ik de loop toch met vol vertrouwen tegemoet.

In Baarn nog wat warming-up gedaan. Tijdens de loop moet ik goed op de hartslag letten. 160 is voor mij de kritische grens. Als ik daar boven kom raak ik snel vermoeid door verzuring van de spieren. Ook niet te snel starten, dat is een oude hardnekkige fout van mezelf.

Ok, het startschot, en daar gaan we! Inderdaad, rustig gestart. Hartslag kruipt omhoog en pas na ongeveer 10 minuten zat ik op de 160. Verder heb ik niet al te veel op de snelheid gelet. Uiteindelijk is de hartslag bepalend en harder kun je dan op een gegeven moment toch niet, ook al lig je achter op het schema...

Aan het einde van het tweede rondje (precies de helft dus) stond de grote klok op ruim 25 minuten. Finishen binnen de 50 minuten ging dus niet lukken, tenzij ik de tweede helft sneller zou lopen. Sneller lopen in de tweede helft zat er echter niet in, maar tempo vast houden en ergens tussen 50 en 51 eindigen moest toch mogelijk zijn.

Ik heb een zware tweede helft gehad. Benen goed optillen heb ik bij Zuidwal geleerd, tenen omhoog houden, zodat pezen gespannen zijn! Dat alles werd de tweede helft steeds moeilijker. "Rechtop, benen omhoog, tenen aanspannen" bleef ik maar herhalen. De derde ronde was in 12 minuten. Dat is net aan op schema. De vierde ronde ga je aftellen. Steeds denk ik: "Hier kom ik pas in januari weer langs, tijdens de BAV III." Aan het einde van de vierde ronde stond de klok op 49 minuten, maar dan ben je er nog niet! Op dat punt moet je nog drie a vierhonderd meter afleggen naar de finish plaats. Toen heb ik alles uit de kast gehaald. Op het laatste stuk kon ik nog iets versnellen en wat mensen inhalen. En ja, binnen de 51 minuten gefinisht. Dat is een volle minuut sneller dan de BAV wintercup I. Ik ben heel tevreden. Komende maand weer goed trainen zodat ik in januari misschien binnen de 50 kom....


De grafiek welke door mijn maatje de S625X is gemaakt laat zien dat ik mooi vlak gelopen heb. Zowel de hartslag als de snelheid blijven vrijwel horizontaal. Klik op de grafiek voor een grotere weergave.