HM-5 Halve van hoogland

Op 21 september werd in Hoogland de halve marathon gelopen. Het was dezelfde dag dat ook de Dam tot Damloop werd gehouden. Ik heb er dit jaar voor gekozen de Dam tot Damloop over te slaan, ten gunste van de Halve van Hoogland. Qua organisatie was de Halve van Hoogland prima in orde, op de fout in de afstand na dan. En, ook veel rustiger (hoewel toch druk genoeg) dan de loop in Amsterdam.

Ik liep deze halve in een shirt van de Dam tot Damloop vorig jaar en ik kreeg daar ook prompt opmerkingen over.

Deze vijfde HM (Ik wil er tien hebben gedaan voor mijn marathon avontuur volgend jaar in Amersfoort) verliep ongeveer zoals de voorgaande. De eerste 10 tot 15 km gaan subliem, en dan komt de vermoeidheid. Ik merkte wel dat ik na een drankpost weer wat opleefde, dus misschien moet ik wat beter drinken....

Die fout in de afstand heb ik (achteraf) al gemerkt bij passage van het 2km bordje. Mijn horloge zat daar zo ver van af dat ik er niet veel van snapte. Ik vertrouwde mijn eigen afstand meting, maar kon me ook niet voorstellen dat het bordje er zover naast stond. Ik hen daar verder niet meer over nagedacht, totdat ik achteraf vernam dat we een verkeerde brug zijn over gestuurd waardoor het parcours 20.6 km was ipv de 21.095 km. Erg jammer natuurlijk, maar dit soort fouten blijven menselijk. De rest van de loop was prima in orde.

Mijn tijd 1:51:17 is dus (helaas) gebaseerd op 20.6 km ipv de normale 21.1 km. Mijn echte tijd wordt hierdoor toch weer wat slechter. Omgerekend zal ik rond de 1:53:30 zitten wanneer het parcours de goede lengte had gehad.

Op zich maakt de tijd me niet veel uit, hoewel een PR (1:50) natuurlijk altijd leuk is. Mijn hoofddoel bij het lopen van de halve marathons is vooral om kilometers in de benen te krijgen voor de marathon volgend jaar...

Hardlopen, diabetes en blote voeten

Mooie combinatie. Hardlopen en diabetes gaat uitstekend. Zelf heb ik diabetes sinds 2000 en heb erg veel profijt van het hardlopen. Zo kon ik twee jaar geleden (zie hier) ophouden met de medicijnen door de intensieve beweging van het hardlopen.

Hardlopen en blote voeten is een iets minder voor de hand liggend fenomeen. Het is wel in opkomst. Doordat je je spieren en pezen van je voeten veel beter gebruikt raken zij veel beter getraind. Voordat ik met blote voeten ging rennen had ik met de regelmaat van de klok achillespees klachten. Niet heel ernstig, maar wel net genoeg om bezorgd te zijn. Ik heb hierover ook in deze blog geschreven. Sinds ik op blote voeten loop (op dit moment alleen nog korte stukken van ca 3 tot 4 km) belast ik mijn achillespees beslist zwaarder, maar de klachten zijn over.

De combinatie diabetes en blote voeten is vloeken in de kerk. Dat mag absoluut niet. Zeggen ze. Ik vraag me af waarom. Het gevoel in mijn voeten is nog goed, en dat is natuurlijk wel een voorwaarde. Ik denk dat ook mijn voeten er wel beter van worden. Ik moet wel uitkijken voor wondjes die niet over gaan, maar daar let ik dan ook op.

Nog wel een opmerking naar mijn hardlopende mede-diabeet. Ga toch maar niet zonder overleg met de arts op blote voeten lopen! Zelf ben ik nogal eigenwijs wat dit betreft, maar ik heb het mijn huisarts wel verteld. Ik ben er zelf van overtuigd dat je voeten er nooit slechter van worden als je ze goed en intensief gebruikt. Maar de tijd zal het leren.

Zondag ga ik weer een halve marathon in Hoogland lopen, maar dat doe ik nog wel met mijn schoenen aan! Na het weekend zal ik daar verslag van doen!

Gooische run 2008

Zondag 31 augustus werd in Laren voor de eerste maal de Gooische Run georganiseerd. Ik kwam daar pas op het laatste moment achter. Ik lees geen (lokale) kranten en ik woonde ook niet in het verspreidingsgebied van de flyer die bezorgd werd. Ook de reclame die overal in Laren werd opgehangen vielen mij niet op, ik lees dat nooit.

Wat ik wel doe is internet afzoeken naar wedstrijden. U kent ze wel, al die agenda's op internet waar vrijwel alle wedstrijden te vinden zijn. Maar niet deze. Lekker belangrijk zult u denken. Voor mij wel, ik ben geboren in Laren en dit is dus een thuiswedstrijd. Ik heb nog wel even getwijfeld. Er werd zo de nadruk gelegd op bekende Nederlanders die zouden meelopen en de huizen van deze BN-ers, dat ik me afvroeg of er wel hardlopers mee deden...

Gelukkig viel het allemaal erg mee. Geen bn-ers gezien, of ik heb ze niet herkend. Ik heb ook veel huizen gezien, maar heb geen idee wie daar allemaal wonen. Ik heb dus gewoon lekker gelopen in het mooie Laren!

Het was wel zwaar, de temperatuur was net op die ene dag boven de 25 graden. Mijn tijd was 52:53 (88 van 204) wel boven de 50, maar gezien de temperatuur ben ik wel tevreden....

Blote Voeten Emiclear

In mijn hardloopkleren en mijn voeten gestoken in sandalen zat ik in de auto naast mijn dochter die mij naar Amersfoort zou rijden. Waarom ik sandalen aanhad weet ik niet. Ik vond het een beetje gek om meteen al met blote voeten in de auto te gaan zitten. Nut hadden ze niet, ik had al besloten ze uit te trekken voordat ik uit zou stappen.

De Emiclearloop zou de eerste loop worden welke ik op blote voeten wilde volbrengen. Een parcours van 2.5 km, niet te veel om mee te beginnen. Ik lig daarmee aardig op planning want ik besloot begin dit jaar om rond oktober 5km op blote voeten te rennen. Deze 2.5km is een aardige opstap.

Ik voelde nu toch wel enige schroom. Bij mijn trainingen had ik altijd het gevoel dat ik alleen liep en die toevallige passanten die het merkte (of lieten merken) vond ik wel leuk. Nu werd ik daar losgelaten in een gebied met honderden lopers en dan is het toch wel vreemd. Maar de reacties vielen erg mee. Eigenlijk werd er niet gereageerd, althans niet naar mij toe. Ik zag sommige lopers wel naar beneden kijken. De grote nachtmerrie bij zo'n eerste BV loop is wel dat je volkomen afgaat omdat het niet lukt zonder schoenen. Je ziet dan in gedachte al die blikken van: "Moet je maar niet zo gek doen".

Maar, de loop ging voorspoedig. Ik kwam zelfs als eerste aan, op 3 seconden gevolgd door nummer twee. Op zich geen prestatie, omdat ik denk dat de snelle lopers mee liepen met de 10km, of dat ze meer dan één rondje liepen. Aan de tijden is denk ik wel te zien dat slechts twee lopers na één ronde finishte, en daar was ik dus de eerste van. Tijdens de loop hoorde ik veelvuldig de opmerking "Kijk, die meneer is zijn schoenen vergeten...", blijkbaar een soort standaard reactie. Bij de finish klonk er door de luidsprekers : "En daar is onze afrikaan", blijkbaar refererend aan mijn blote voeten, maar mijn huid is erg blank. (En blanke afrikanen hebben geen blote voeten). Maar goed, die man moet natuurlijk ook maar wat improviseren!

Verder had ik van familie en bekende overvloedige belangstelling. Naast mijn vrouw en onze dochter waren ook mijn collega en mijn schoonouders aanwezig. Ook een Chat'n'runner (Loopgek) zag ik hier voor het eerst. De foto's zijn door mijn collega gemaakt.

Nu 'n dag later, kan ik constateren dat mijn voeten vrijwel ongeschonden uit de strijd kwamen.... Daarbij toch een leuke tijd (11:38) oftewel gemiddeld 12.9 km/h.