Mijn arme kuiten

Vanochtend voelde mijn kuiten weer bijna normaal. Want ik heb het geweten, mijn laatste poging om op de waterschoentjes te lopen. Ik voorzag al een hevig protest, maar een spierpijn van deze omvang had ik niet voorzien.

Ik heb de afgelopen week wel normaal getraind, dat wil zeggen op mijn hardloop schoenen. Dinsdag was dat zo'n 8 km, donderdag 4 km op hoog tempo, en zondag 13km langzaam. Denk niet dat ik de waterschoenen heb afgezworen door het protest van beide kuiten! Vanavond ga ik weer. Een half uurtje beginners schema. Dus 1 minuut rennen (met die schoenen moet ik eigenlijk zeggen zweven/vliegen want zo voelt het)en daarna 1 minuut wandelen.

En dan maar weer eens kijken of ik mijn kuiten er onder krijg! (Figuurlijk dan, want wie een beetje van anatomie weet, begrijpt dat de kuiten altijd onder zitten)

De nieuwe blogspot versie

Een nieuw jaar, een nieuwe versie van BlogSpot

Er stond al een tijdje een nieuwe versie van BlogSpot klaar. Doorgaans ben ik nooit de eerste die dat gebruikt, je weet maar nooit!

Nu in het nieuwe jaar leek het me een geschikt moment om over te stappen. De verschillen zijn vooral rechts in het menu te zien. U vindt daar een betere en overzichtelijker berichten index. Bovendien is het nu mogelijk om op onderwerp te zoeken.

De aankoop

"Dat is dan 3 euro 90." zei de verkoper in de sportzaak. Dat was een meevaller, er stond duidelijk 13 euro op mijn nieuwe hardloop schoenen, maar ze bleken in de uitverkoop te zijn. Argwanend vroeg de verkoper mij welke sport ik op die schoenen ging uitoefenen. Hij had mij stukjes zien hardlopen in de winkel en toegegeven, het waren eigenlijk geen hardloop schoenen. Maar ik antwoordde naar waarheid dat ik erop zou gaan hardlopen en de verkoper probeerde mij welgemeend te waarschuwen dat dat misschien niet zo'n goed idee was....

Het zijn de geneugtes van mijn nieuwe variant van het hardlopen: BV lopen, waarbij BV staat voor "blote voeten". Helemaal bloot(svoet) ga ik nog niet, mijn voetzolen kunnen dat nog niet aan. Eerst maar eens proberen of mijn kuitspieren en achillespees het uithouden. Door het veren op de voorvoet worden deze onderdelen extra belast. Bovendien zak je verder door de voet omdat een hak aan de schoen ontbreekt.

Vandaag heb ik een half uurtje op een beginnersschema gelopen, zonder mijn S625X. Ik voel nu mijn kuiten en iets dat lijkt op een blaar. Al het begin is moeilijk.... Maar ik heb ontzettend lekker gelopen, alsof je zweeft boven het asfalt. Heel anders dan wanneer ik de "loop-maar-raak-ik-vang-alles-wel-op"-schoenen aan heb.

Morgen maar eens kijken wat mijn kuiten mij te vertellen hebben!

Terug naar de natuur

Vandaag heb ik mijn meter thuisgelaten. Normaal ben ik verknocht aan mijn hartslagmeter, de S625X van polar, hartslag met snelheid. Ik kick daar een beetje op. Ik houd van techniek, en kijk vaak op mijn klokje om te zien hoe snel ik ga.

Puur objectief gezien is dat non-informatie. Ik loop (of behoor te lopen) omdat ik het leuk vind, en misschien ook om te trainen. Zelfs als je fanatiek traint voor hogere snelheden, heeft het geen zin om een snelheidsmeter mee te nemen. Je kunt nu eenmaal niet harder dan je kunt.

Het controleren van die snelheid onderweg is een soort zelfbevrediging. Goh, ik ga nu 14km/h! Het heeft geen zin.... Het is wel leuk, maar het heeft geen zin. In het kader van mijn blote voeten lopen moet ik er een beetje vanaf. Een footpod kun je natuurlijk niet vast maken op blote voeten. En hoewel ik het daadwerkelijke blote voeten lopen pas in de zomer (of lente?) wil beginnen, zie ik dit als stap 1, het afkicken van mij techniek verslaving.

Wel, ik heb lekker gelopen. Ik weet niet hoe snel, ik weet niet hoever, ik weet zelfs niet of mijn hartslag niet te ver is opgelopen. Maar, ik heb wel lekker gelopen. En ik denk dat het zo'n 18 km was. En natuurlijk weet ik wel dat ik 110 minuten heb gelopen. Eigenlijk weet ik dus genoeg.