Bergje op...

Tijdens mijn vakantie in Oostenrijk liep ik nu alweer voor de derde keer mee met de plaatselijke berglauf. De loop begint bij het zwembad in Mauthen en eindigt bij een hut 800 meter hoger, alwaar een heerlijke lunch staat te wachten. (En daar heb je zin in na die klim!)

Dit jaar had ik geen tijd gevonden voor speciale bergtrainingen bij ons op de Stichtse Brug (Almere-Huizen). De loop was meteen het eerste weekend in Oostenrijk, en ik heb dus ook daar niet veel kunnen trainen. Maar toch ben ik erg tevreden met een tijd van 1:09:46, zo'n twee minuten sneller dan vorig jaar!

Net als vorig jaar kwam ik als derde aan, hetgeen een leuke trofee opleverde. De eerlijkheid gebied mij wel te zeggen dat er (even als vorig jaar) in de groep 'mannen 55' slechts 3 deelnemers waren...

(Zie ook het verslag van mijn eerste bergloop)

Lerende leren zolen

Ik heb ook eigenlijk wel unieke leren zolen. Ze zijn onverslijtbaar en worden eigenlijk alleen maar beter tijdens het gebruik! En het unieke van die leren zolen is eigenlijk wel dat ze zelf leren.

Maar ik overdrijf.

Eigenlijk zijn die zolen niet van echt leer, maar het begint er wel steeds meer op te lijken. En dat leren... Dat klopt wel. Ik had ze eigenlijk al jaren niet meer écht gebruikt en nu ik ze weer aan het werk gezet heb hingen de eerste keer de lappen er bij. Maar gewoon doorgegaan. Ik had levenslange garantie dus waarom niet?

Nu na een aantal maanden zijn ze zover dat ik ze ongestraft zo'n 4km kan gebruiken zonder zichtbare schade. Ze leren nog steeds die zolen, want over een tijdje zullen ze nog slijtvaster zijn! Een uniek concept. De normale zolen die onder veel hardloopschoenen te vinden zijn gaan eigenlijk maar een jaartje mee en zijn bovendien niet zelfherstellend.

Nee, ik heb geen aandelen bij de maker van deze zolen. Ik ben oprecht enthousiast en U als hardlopende(?) lezer zou het ook eens moeten proberen....

Ik weet zo het merk niet, en ook is mij geen modelnaam bekend. Maar iedereen heeft ze, de voetzolen..... Gisteren weer 3.5km op blote voetzolen gelopen en vandaag (voor het eerst) geen last van blaren of wondjes!!

Grote passen, Kleine passen

Laatst vroeg iemand op Chat'n'Run naar de invloed van pas-frequentie. "Is de pas-frequentie iets natuurlijks, of is dit trainbaar?"

Ik vond dat een interessante vraag, en hoewel mijn RS800sd de pasfrequentie op zijn schermpje kan laten zien had ik hier eigenlijk nooit aandacht aan besteed. Ik had al wel eens gezien dat tijdens de Drie Dorpenloop mijn pas-frequentie ondanks de danig dalende snelheid aan het einde vrijwel constant is gebleven. Op het eerste gezicht leek het dus dat die frequentie een soort persoonlijke eigenschap is, in mijn geval 90 passen (180 stappen) per minuut.

In de volgende grafiek staat pasfrequentie en stapgrootte bij de laatste Drie Dorpenloop: (De groene lijn geeft de pas-frequentie, de rode geeft de gemiddelde stapgrootte over 0.5 km)


De lagere snelheid is uitsluitend te wijten aan een kortere stap en niet aan een lagere stap-frequentie.

Naar aanleiding hiervan heb ik een klein experiment gedaan. Ik heb hiervoor op constant tempo gelopen op mijn 'normale' 180 stappen per minuut. Na ongeveer 1km ben ik omgeschakeld naar een lagere frequentie van ca 162 per minuut. Enerzijds moest ik nu sterker afzetten om mijn snelheid constant te houden. Anderzijds bespaar je energie omdat je benen niet zo vaak 'hoeven'....

Het resultaat: Een hogere hartslag gedurende de lagere pas-frequentie. Dit lijkt dus meer energie te kosten, maar zoals meestal geldt in onze sport: Alles wat je voor het eerst doet kost meer moeite en dus meer energie.

Natuurlijk heb ik ook een hogere pas-frequentie geprobeerd. Als een gek mijn benen van voor naar achter. Ik haalde (gedurende een halve km) een pas-frequentie van 194. Maar ook nu koste dit weer meer energie. Hartslag (flink) hoger! Ik raakte nu zelfs buiten adem.


Let in dit plaatje op de groene lijn tussen 4-5-6 (Onder in de grafiek) De groene lijn geeft de stap frequentie, en die gaat tussen 5 en 6 naar beneden. Zie het effect op de hartslag (rode lijn) Hetzelfde voor een snellere pas, tussen 8 en 9. Ook hier een (nog) hogere hartslag.

Ik heb nu ook eens bij een langzame duurloop opgelet. Die loop ik naar het blijkt op ongeveer 170 stappen per minuut. Dat spreekt tegen dat 180 mijn 'natuurlijke' stap-frequentie is er van uitgaande dat ik ook de langzame lopen in een voor mij optimale frequentie loop.....

Ik ben er dus nog niet uit.... Wel staat vast dat wanneer ik een tijdje in een ritme loop, het moeite kost om anders te gaan lopen. Het ritme van de benen slijt er een beetje in. Toen ik in het experiment na de lage stap-frequentie weer naar 'normaal' (180) ging, ging ik automatisch (ongemerkt) sneller, om dat mijn benen blijkbaar zelfstandig beslissen om een eenmaal gekozen stapgrootte te handhaven. (Zolang ze dat kunnen natuurlijk...)

Door op de grafiekjes te klikken verschijnt er een grotere (leesbare) versie.

Blote Voeten kleine Blaren

De score van vanavond: één lachende spontane vitale oude(re) vrouw "Ben je niets vergeten?" wijzend naar mijn voeten en een jochie die zijn vriendje aanstootte: "Moet je kijken die loopt op blote voeten". Dat laatste is overigens drie maal gebeurt.

Verder lijkt het niemand op te vallen. Want ja, vanavond heb ik weer 3.5km op blote voeten gelopen. Lekker relaxed, géén hartslagmeter en géén snelheidsmeter en rustig aan. Ik heb vanavond ook ervaren hoe lekker het is om dwars door een plas te rennen! De pijn na afloop in mijn voetzolen blijft maar wordt wel minder. Ik heb niet meer van die heel dikke blaren. Mijn kuiten en achillespezen merk ik niets meer van. De voetzolen willen dus (nog steeds) niet erg meewerken.

Ik heb in augustus de Emiclaerloop in Amersfoort gepland als eerste blote-voeten-loop. Het is een verhard parcours met rondjes van 2.5km. Ik kan dan kiezen voor één, twee of zelfs drie rondjes. Een veilig gevoel, ik kan dan tijdens de loop beslissen hoe veel ik loop!