Mijn arme arm !*&*%^##@!!

Afgelopen paasweekend weer heerlijk gelopen. Ik was bezig met de training voor de halve marathon op 6 april in Hilversum. Deze keer een langzame duurloop van ca 18km. Het ging lekker, totdat ik die (*&*%^##@!!) boomstronk niet zag. Gevolg: Met een behoorlijke snelheid zie ik daar opeens de grond op me af komen. In een reactie heb ik de klap met mijn handen opgevangen en kwam (toch nog) behoorlijk hard op mijn rechter schouder terecht.

Daar lag ik dan.

Het leek allemaal erg mee te vallen. Geen schrammetje, geen blauwe plekken en ik kon alles nog bewegen. De rest van de dag ondervond ik wat kleine ongemakken van mijn val, het noemen niet waard.

Maar toen 's avonds en de volgende dagen. Mijn arm is nu stijf en ik kan hem nauwelijks nog optillen. Alle beweging is enorm pijnlijk. Vandaag (dinsdag) heb ik mijn BV training overgeslagen, alles deed zo'n zeer dat ik het even niet zag zitten. Het weer hielp natuurlijk ook niet mee.

En dat alles twee weken voor mijn halve marathon.... Zucht...

Nike Hilversum City Run 2008

Gisteren heb ik me ingeschreven voor de Nike Hilversum Cityrun. Deze loop is geheel nieuw van opzet, de 10km is nu niet 2x5, maar echt één rondje van 10. Verder is er voor het eerst ook de mogelijkheid om er de halve marathon te lopen, bestaande uit 2x het 10km rondje plus nog een klein extra rondje. Ik heb me ingeschreven voor de halve marathon.

In de afgelopen periode heb ik me eigenlijk voornamelijk gewijd aan het lopen op blote voeten. Door alle ups en downs die dat met zich mee heeft gebracht zijn mijn loop trainingen er wat bij ingeschoten. Het weekend van 24 februari (voor dat mijn teen begon op te spelen) heb ik voor het eerst sinds lange tijd weer een behoorlijk stuk (18km) gelopen. Ook afgelopen zondag had ik weer eens 15km op de teller staan. Blessures (of eigenlijk ongemakken) van het blotevoeten lopen zijn nu over en ik kan er weer lekker tegen aan.

Het blotevoeten lopen blijf ik doen, voorlopig één dag in de week. Beide andere dagen ga ik verder trainen voor de halve marathon op 6 april.

Nog steeds gewond

Een heel typische blessure. Niks geen over belaste pezen, verkrampte spieren of gekneusde botten... Gewoon een snee over dwars onder mijn grote teen. De snee is een gevolg van wat over enthousiast op de blote voeten rennen. Ik heb blijkbaar ergens in getrapt.

Op dit moment wordt het rennen (ook mét schoenen) steeds moeilijker, die snee begint nu ook echt pijnlijk te worden. Het gaat dus niet goed. Morgen ga ik langs bij de huisarts.

Ik begin nu serieus te denken aan de vijf-vinger schoenen, zoals de meeste barefoot sporters wel zullen kennen. Niet dat blotevoeten rennen van de baan is hoor, maar ik wil dat rennen toch iets rustiger aan doen. Deze typische en aparte schoen is sinds kort ook in Nederland te koop.

Bloed, zonder zweet en tranen

Vanavond was het weer zover, een rondje op de blote voeten. Wat bezielt een mens vraagt u zich af. Zelf doe ik dat soms ook. Maar het loopt wel héél erg lekker.

Ik loop in het Gooi, daar zeggen mensen niet zo snel wat ze denken. Een paar keer passeerde ik mensen die als het ware stiekem een beetje naar beneden keken, maar toch ook weer strak voor zich uit. "Wat ik hier zie is gek" hoor je ze denken, maar ze zeggen niets. Eigenlijk wel jammer, ik vind het best leuk om over te praten. (Maar daarvoor heb ik natuurlijk deze blog.) Dit stilzwijgen werd verbroken door twee kleine jochies. Een eindje achter mij hoorde ik ze opeens roepen: "Moet je kijken, hij loopt op blote voeten!". Ik vind dat wel leuk, kinderen zijn spontaan.

Mijn voetzolen vonden het wat minder. Ik heb langer gelopen dan vorige week, en ook langer aan één stuk. Het rondje van vanavond was denk ruim 3,5 km. Ik ben getrakteerd op twee grote blaren onder de bal van mijn beide voeten. Het lopen (wandelen) is nu bijna onmogelijk. Er zit ook een snee of kloof onder mijn grote teen. Het bloed uit de titel. Zweten doe ik niet op deze korte runnetjes, en huilen natuurlijk helemaal niet.

Volgende keer dus iets minder van stapel lopen. Mijn voetzolen (ik loop eigenlijk pas voor de tweede keer écht op blote voeten) hebben ook tijd nodig!